A Forum...The Place to be, voor tech- en andere neuten ( Technologie-Hobbie, Mens & Maatschappij )

Welkom gast! Registreren
Japan: toerisme, natuur, bezienswaardig, reistips  
teigetje-gva Offline
モデレータ


Berichten: 472
Lid sinds: Feb 2011

 Bericht: #1
Japan: toerisme, natuur, bezienswaardig, reistips
Omdat algemeen geweten is dat wij forumlezers redelijk lui zijn aangelegd, zelden verder teruglezen dan de laatste zichtbare berichten en nog zeldener links aanklikken, en omdat het blijkbaar mag plaats ik hier terug m'n gazet over Japan. (MET een paar extra zinnen zelfs!)
En ik hoop dat L'Ap Sswanz zijn boeiende ervaring ook terug plaatst, en dat dat anderen zal aanzetten om hun reiservaringen te delen.

Het mag, het mag, JAPAN Biggrin2
nationaal toeristisch bureau Japan
Japan: reisgids
Japan-gids
go Japan about
goedkoop reizen tips
4 grote eilanden en meer dan 4.000 kleintjes. Overal mooie natuur, met daartussenin een lint van zowel charmante oude dorpjes als barakstadjes. Tempels en schrijnen, kastelen met en zonder inhoud. De zee aan alle kanten, en bergen in het midden, soms zie je ze gewoon tesamen, de zee en de bergen.

Zelf heb ik voorlopig (zoals de meeste toeristen) enkel Honshu bezocht, het grootste eiland.
Over het algemeen zijn de mensen supervriendelijk en beleefd, soms zelfs TE. Over eten en slapen zegt men wel eens dat het duur is in Japan, maar dat hoeft niet.
Je kan in een duur hotel overnachten (250 Euro per nacht per persoon is niet het duurste), maar je kan ook slapen in een 'dormittery' of bacpackers hotel voor rond de 20 Euro per bed per nacht, soms zelfs goedkoper als je meerdere nachten in hetzelfde hotel of op verschillende locaties bij dezelfde keten overnacht.
Voor rugzaktoeristen
J(apan) - hoppers
Van duur hotel tot slaapplaatsje
Alleen voor Vrouwen
couch surfing
logies in een tempel

Hetzelfde met eten. Een grote kom 'ramen' vindt je soms al voor minder dan 2 Euro, en daar komt je maag een dik aantal uren mee rond. De fastfood in Japan is ook een stuk gezonder en gevarieerder dan hier. Als je het een beetje slim aanpakt kan je zelfs gratis je buik vullen...proeverijen in supermarkten, kant en klaar maaltijden kopen net voor sluitingstijd aan minder dan de helft van de prijs...Tachigui stalletjes (rechtstaand eten), 'Sabisu' lunch (servicelunch) tussen 11 en 14 uur (trouwens, ook hier in Belgie kan je tussen 12 en 15 uur een volledig menu (zoiets als de dagschotel) eten bij Japanse
restaurants aan 15 à 20 Euro, met gratis groene thee erbij).
Mogelijkheden zat, overal.
eten, eten, eten

Vervoer is WEL duur. Een Japanrailpass van hieruit kopen helpt. Met die JR-pass ben ik in Tokyo evengoed rondgeraakt als met de metro. Zelfs beter omdat de JR haltes meestal de naam hebben van de wijk waar je terechtkomt. Alleen zijn er bepaalde hogesnelheidslijnen waar je hem niet kan gebruiken. Het is een beetje opletten en soms ook reserveren.
Japan railpass
Ben je vergeten een railpass mee te nemen is er een 'seishun 18' kaart, maar enkel in de schoolvakanties, integenstelling tot de naam kan je er op alle leeftijden en ook als toerist in heel het land mee rondrijden. En er zijn goedkope nacht- en lange afstandsbussen, natuurlijk ben je dan langer onderweg dan met de 'Shinkansen'.
Er is ook nog een redelijk uitgebreid net van stoomtreinen, goedkoop en pittoresk, maar langzaaam. Soms moet die van links wachten tot die van rechts het stuk waar maar 1 spoor ligt overbrugd heeft.

Blijf je langer in een stad, dan is er goedkoop lokaal transport, zoals in Tokyo de 'Megurin', of 'Beagle' busjes. Soms heb je zelfs gratis sightseeing bussen die gesponsort worden door grote bedrijven en die speciaal aangegeven haltes hebben, zoals ik ontdekte aan Tokyo station, helaas NAdat m'n zolen versleten waren van rond het keizerlijk paleis inclusief tuinen te strompelen. Ik was zo moe dat ik dacht zot te worden toen ik terug aan het station kwam. Ik las 'Antwerp-central' maar het was een soort taveerne met Belgische bieren, en je kon er spruitjes en witloof eten.

Taxi's betaal je niet per tijd maar echt per kilometer, en voor het centrum is er een vaste prijs. Je moet dus je hart niet opvreten van de schrik voor de prijs als je met de taxi in een file terechtkomt, dat zal de chauffeur wel doen. Wij hebben het wel 1 keer voorgehad dat een chauffeur probeerde de andere kant uit te rijden, hij had niet door dat onze dochter geen onwetende toeriste was. Toen die hem op zakelijk kordaat toontje in perfect japans op z'n vergissing wees was hij zo ontdaan en beschaamd dat hij de meter afzette. Het bestaat dus, Japanners die toeristen bij hun pietje pakken!

Fietsen is ook nog een mogelijkheid. Veel ryokan's, jeugdherbergen en zo verhuren goedkoop goede fietsen. Die heeft meestal een goede staander, pomp, bagagedrager achteraan, en een mand voorop.
Er zijn ook talrijke uitgestippelde routes en aparte fietswegen.
Op sommige plaatsen lijkt het of fietsers overal mogen rijden maar pas op, er zijn regels. In Kyoto bijvoorbeeld zijn delen van de stad verboden voor fietsers.
fietend en drinkend door Japan?
fietsnavigator

Dit zou ik niet overwegen als reismiddel
fiets monorail
We waren een beetje geschokt dat heel veel gewone speeltuintjes en oudere pretparken er zo verwaarloosd uitzagen. Ook de speeltuigen in peutertuinen...ze zouden hier gewoon gesloten worden. Splinters, roest, loshangende stukken,...
Maar daar staat dan zoiets tegenover als hieronder
thunderdolphin

'Must see' bezienswaardigheden...de grootste daar staat het internet vol van, ook ik heb ze bekeken.
Hiroshima, Miyajima, de Todaiji in Nara
Kyoto: Heianschrijn, het gouden paviljoen, de rotstuin van Ryo-anji, de Geishawijk, de kimono modeshow bij nishijin, Kiyomizudera op z'n hoge houten stelling, het Romeinse aquaduct ACHTER Nanzenji, Sanjuusangendo met z'n ontelbare gouden Kannonbeelden, de herfstkleuren aan Arashiyama, het labyrint van rode torii-poorten van het fushimi inari taisha.
tempels en schrijnen

We hadden wel het voordeel dat de vader van m'n Japase schoonzoon zaken doet in Kyoto en enkele geisha en een taxichauffeur onder z'n vrienden mag rekenen. We hebben dus het voorrecht gehad ontvangen te worden door enkele geisha die wel niet in werkkledij waren, een gemoedelijk onderonsje dus, met een hap en een drankje, en opgesmukt door 2 Maiko (leerling geisha). En we hebben heel veel van Kyoto kunnen bekijken dankzij die vriend taxichauffeur annex Kyotogids.

Himeji: Het kasteel en de '7 tuinen', vooral mooi tijdens de herfstavonden, met verlichting. Dit kasteel is een van de weinige waar het ook de moeite loont om de binnenkant te bezoeken, wel zorgen dat je op tijd terug naar beneden gaat als men de luiken sluit, er is geen kunstlicht boven en de houten trappen zijn smal en stijl. Alhoewel hierin helaas verandering komt...wij waren bij de laatste bezoekers die het kasteel konden bekijken zonder lelijke moderne lift tegen de buitenkant.
Tja, tot nu toe hadden mensen die slecht ter been of gehandicapt waren geen kans om de hogere verdiepingen te bezoeken, dat was ook spijtig natuurlijk.

Maar als ik mag kiezen in de regio Himeji, geef me dan m'n mand met breiwol en laat me in de herfst maar achter op mount Shosha. Af en toe neem ik dan wel de kabelbaan om onderaan in het oeroude eethuisje m'n buik te vullen met 'oden'. Een bed is niet nodig, ik slaap wel op het geel-rood-gouden blaadjestapijt onder de luifel van Engyo-ji.
Uji: Byodo-in met de Phoenixhal, de beelden van de 'Genji monogatari'. Overal de geur van de beste groene thee van Japan, en aan de manpukuji tempel de kleurrijkste en lekkerste vegetarische feestmaaltijd die ik tot nu toe mocht genieten.
Osaka: het kasteel is leeg en er staat ook zo'n lelijke lift tegen maar toch...zo vanuit de dakramen de zon zien ondergaan boven Osaka heeft toch iets magisch.

In Osaka hebben we ook vrienden en zo konden we zien op welke kleine oppervlakte Japanners soms wonen...een woonkamer met een tafel van 1 meter op 1 meter en als je er met 4 met je benen in de bak eronder aanzit zitten er 3 met hun rug tegen de muur, aan de 4de kant zit je tegen de kast met daarop de tv en onmogelijk veel decoratieve spulletjes.
Aan 1 kant is er een schuifdeur naar 1 kleiner slaapkamertje waar de 2 volwassen dochters slapen op 1 grote futon, en een ingemaakte kast met schuifdeuren. Aan de 3de kant 2 smalle schuifdeuren, 1 naar een keukentje waar maar 1 persoon kan staan, en 1 waarachter een toilet en piepkleine douche. De woonkamer verandert 's avonds in een slaapkamer voor de ouders.

In Osaka aten we in een piepklein eethuis wel de lekkerste okonomiyaki ooit. Een hartig soort pannenkoek met uit een assortiment te kiezen ingredienten, konomi wil zeggen 'wat je maar wil'.
We mochten ook mee naar een theeceremonie meesteres, de lerares van 1 van onze vrienden.
Een zeer aparte belevenis.

Yamanashi: met de Zuiderse Alpen, de Fujiberg en de 5 grote meren in de omtrek ervan waaronder het Hakonemeer.
In Yamanashi is nog vulcanische activiteit, veel warmwaterbronnen en dus ook veel Onsen. Yamanashi is ook de fruitkorf van Japan. Perziken, pruimen, aardbeien, druiven en dus ook wijn.
De druiven hebben er speciale diepe kleuren en zijn zeer lekker, maar wel veel hardere vellen, je moet ze echt wel afpellen.
Yamanashi is mooi in alle seizoenen, in de lente verzuip je in de kleuren van pruimen- en perzikenbloesem, in de zomer duizel je van de bloemengeuren en kleuren, in de herfst natuurlijk de kleuren van de esdoorns. En de winter, tja je zit tussen bergen, kan niet tegenvallen.

En heb je kinderen bij...dan ga je fruit plukken en eten in Nirasaki bij 'Neera' een fruitpretpark. Neera is een kikkerfiguurtje ontworpen door dezelfde man die Tokyo Disney vorm gaf.
Maar je hebt in Yamanashi ook nog 'Heidi's village', compleet met opa's alpenhut.
Over kinderen gesproken, Japanse kinderen worden vanaf het basis onderwijs in het gareel gehouden, maar langs de andere kant is Japan een paradijs voor kinderen.
Naast de klassieke pretparken heb je er echt mooie speelparken waar alles volgens leeftijd verdeeld is, scholen gaan meer dan eens per jaar op trip.

-Kodomo no kuni (kinderland) is een keten van heerlijke speeltuinen die na de oorlog door de keizer aan de Japanse kinderen geschonken is. Geen automatische toestanden hier, wel moderne broekverslijterij met als top een glijbaan van meer dan een kilometer met rolletjes onder je kont!
-Motherfarm is dan weer een van de gigantische (kinder)boerderijen waar je zelf kan plukken, koeien melken, schapendrijven bekijken, kaas en ijs maken, weet ik veel...
-kidzania
een pretpark waar kinderen meer dan 80 jobs kunnen aanleren en beoefenen in het aangepaste uniform. Politie- of brandweerman, piloot, model, radiopresentator, dokter, pizzabakker,...ze krijgen ook echt geld als ze hun 'shift' gedaan hebben. Dat geld (Kidzos) kunnen ze bij de bank storten, aandelen kopen, opkopen in de Kidzania-winkel, ze kunnen afhalen bij de Kidzania bankcontact, of het geld meenemen naar huis. In heel de wereld zijn er momenteel zo'n 15 Kidzania's en als kinderen op reis gaan kunnen ze de Kidzos in elk van deze afdelingen gebruiken. De echte wereld in het klein maar dan wat vredelievender.
En qua veiligheid wordt er niets aan het toeval overgelaten. Er is een enorme camerabeveiliging. Volwassenen mogen alleen door het raam meekijken en filmen maar niet binnen in de werkplaatsen, ze kunnen ook naar huis gaan, maar dan worden er wel papieren getekend. Lees de site maar eens door.
Misschien kan zo'n pretpark wel bijdragen tot de latere beroepskeuze Awink2 Er is er ook eentje in Europa, in Portugal. Zou eigenlijk nog iets kunnen zijn voor studio 100.

Als er in Japan feesten zijn voor volwassenen dan is er ook altijd een volwaardige kinderversie. Voor kinderstoeten wordt net zogoed de wijk afgesloten als voor de grote stoeten.
Dus heb je geld genoeg en ga je naar Japan, neem de kinderen mee, ze worden er goed gesoigneerd.

Het grootste deel van onze trip waren we in Tokyo, Shitamachi-taito-ku (Benedenstad, groot-Tokyo), omdat daar onze dochter en kleinkinderen wonen. Niet in het drukke centrum, maar in het rustige Yanaka. Wel in Shitamachi maar dan heuvel-op.
Het Montmartre van Tokyo, waar veel kunstenaars begraven zijn, en Samoerai. Waar meer tempels zijn dan in Kyoto, maar wel kleiner en gratis. Waar je bijna geen buitenlandse toeristen ziet maar wel wandelaars uit heel Japan die er de rust komen zoeken. Waar treinen die onder de Sakurabrug doorrijden de tijd nemen om goeiedag te toeten naar elk kind dat er staat te zwaaien.
Yanaka heeft ook een Ginza, niet zo chique als de gelijknamige wijk in het centrum maar wel veel gezelliger.

De wijk is gescheiden van de stadsdrukte door Uenopark. In de buurt Uenostation..(of Uenogem shppingcenter?) en Ameyoko, de koopjeshallen onder de treinsporen van Uenostation naar Okachimachi. (daar vonden we zelfs betaalbare côte d'or mignonettekens)
Vlak in de buurt zijn nog een paar aangename wijken zoals Sendagi met het Nezu-schrijn, bekend om z'n reuzachtige azaleastruiken in alle kleuren van de regenboog. Arakawa waar je in 1 straat een punt vindt van waar je bij helder weer een stukje Fuji kan zien, en een Zwitsers chalet vindt met heerlijke chocolademelk en de enige echte lekkere kaas die ik in Tokyo heb gegeten.

In Taito-ku heb je dus die Megurinbus, die brengt je vanuit Yanaka langs verschillende bezienswaardigheden naar Asakusa met de beroemde donderpoort (kaminarimon) met die grote lantaarn en de senso-ji.
Van daar kan je aan de Sumidarivier de boot nemen naar winkel- en ontspanningsparadijs O-daiba, je ziet dan ook ineens de 'rainbowbridge' en het vrijheidsstandbeeld.
Natuurlijk hebben we ook het centrum en omgeving bezocht. Het Meijijingu en dan liefst tijdens het 7-5-3 festival waar jongetjes van 5 en meisjes van 3 en 7 verkleed lopen als japanse poppetjes en kraanvogeltjes. De brug met de 'cosplayers' en Harajuku waar je daarvoor de kleren kan kopen.

Winkelwijken Akihabara (mooi uitstapje voor julie 'techneuten')...Ginza en Shinjuku.
In de Ginza zagen we dat je nog kleiner en vooral duurder kan wonen dan onze Osakavrienden. De neef van m'n schoonzoon heeft er een salariiman 'flatje' (salariiman = bediende). 1 kookpitje, 1 bureautje met stoel, 1 kast, aan de overkant een sofa annex bed, en dat is het, zich wassen doet hij in een openbare wasgelegenheid, op weg van en naar het werk. Dat is niet voorlopig, dat is z'n woonplaats.

Soit, om het andere Tokyo te zien moest ik wachten tot Edje terug naar huis ging, ik gokte dat de familie het onmogelijk 2 maanden kon uithouden om m'n dagen te plannen en ik had gelijk.
Als de schoonouders hadden geweten waar ik allemaal geweest ben, ik had niet buiten gemogen.
Ik ben op m'n eentje verzeild in de enige wijk waar ik bang ben geweest in Japan. Uguisudani, waar niet alle treinen stoppen en waar geen enkele gids je mee naartoe neemt, de wijk van andere lovehotels dan die schattige die je onderweg ziet en waar ook gehuwde koppeltjes privecy zoeken. Nee, deze wijk was echt vuil en goor, zo onjapans als maar denkbaar is, zo onjapans als de daklozen die men jaren probeerde te verstoppen in mooie blauwe tentjes in de parken, en waar ik vragen aan stelde. Mannen met mooi pak en aktentas maar schoenen zonder zool, waarvan de vrouw niet wisten dat ze al maanden werkloos waren. Hun pak is het enige dat hen in hun ogen nog waardigheid geeft. De dakloosheid is nu uit z'n voegen gebarsten, de tentjes zijn er niet meer, het zijn zeiltjes geworden, de daklozen gebruiken ze nu als deken en zitten in het park of aan de oever van de Sumida, of net als bij ons in inhammen op straat en worden voor het mooie zicht op tijd en stond weggejaagd.

Maar ik heb ook gewandeld in prachtige verborgen tuinen, en in het Harajuku voor oma en opa: Sugamo, waar alles gelijk is met de straat, geen drempeltjes, niks. Een wijk vol ambiance, en goedkope kleding, wandelstokken, en al wat je op een ander niet vindt, met in het midden een tempel waar je een beeldje kan staan wassen om gezondheid te verkrijgen, al ligt aan diezelfde tempel het graf van Oiwa, de beroemdste geest van Japan, waar de makers van 'ring' zich lieten door inspireren.
Tja, ik ga stoppen, enkel nog een 2de post met wat regeltjes die je best in acht neemt om Japan aangenaam te kunnen ervaren.

______________________________________________________________
01-03-2011, 03:13
teigetje-gva Offline
モデレータ


Berichten: 472
Lid sinds: Feb 2011

 Bericht: #2
Japan: toerisme, natuur, bezienswaardig, reistips
JAPAN 2

Ik kan je alleen maar aanraden van toch een paar basiswoorden japans te leren, het is een kwakkel dat je het met Engels wel zal redden. Je moet niet ver uit de centra gaan om geen Engelskundigen meer te vinden. En soms zie je mensen zo'n 20 meter van je vandaan plots de straat oversteken, niet omdat ze iets tegen je hebben, maar omdat ze bang zijn dat ze je niet zullen verstaan als je om hulp vraagt. De meeste Japanners willen je wel helpen, en gaan desnoods met je mee om de weg te wijzen.
In Osaka kan het zelfs gebeuren dat je plots een gratis gids voor heel de dag meehebt. Als we daar een seconde stonden te prutsen met de kindjes en de wandelwagen, waren die op of van de trap voor we 'knip' konden zeggen.

Schoenen...draag schoenen waar je in en uit kan springen, je bent een hele dag bezig met aan en uit doen. binnenkomen, schoenen uit, sloeffen aan, tapijt en hout = sloeffen of sokken, tatami = sokken of blote voeten, toilet = andere sloeffen. Vergeet vooral niet die toiletsloeffen terug uit te doen en op dezelfde plaats achter te laten!!!

Tassen...zet in een koffiebar of dergelijke je tas niet op de grond tenzij er tapijt ligt, als iemand ze neemt denk niet dat ze je bestelen, men plaatst gewoon je tas ergens op (opdat je tas proper zou blijven?). Thuis bij mensen nochthans staat alles rond je op de grond, en moet je oppassen om niet te struikelen.

Bad...stap nooit vuil in een bad, eerst douchen naast het bad, schrobben, goed alle holletjes afspoelen, dan pas proper in bad. Vooral in gemeenschappelijke baden...ze gaan het niet in je gezicht zeggen, maar je wil niet horen wat ze je achter je rug noemen als ze heel het bad leeg laten lopen, schoon schrobben, en terug vullen.

Buigen...sta niet als een gek terug te buigen, knik even of geef een hand als zij hun hand uitsteken.
Ben je aan een tempel of schrijn en stopt er plots iemand voor je die z'n handen voor je houdt, blijf dan gewoon kalm staan en laat de persoon begaan, geef hem achteraf geen fooi of zo, dit is nu het echte 'reiki'. Het niet commerciele overdragen van energie en rust met jouw medewerking.
Helemaal iets anders dan de commerciele brol met 7 niveau's die men er hier in het Westen van gemaakt heeft en daarna terug geintroduceerd in Japan.
Wil je rustig een foto van iemand nemen voordat je onderwerp verdwijnt leer dan dit zinnetje..."tsyotto shashin o totte mo ii desu ka" (tjotto sjasjin o totte mo ii deska = is het goed als ik even een foto neem), wil je dat iemand een foto met jou erbij neemt vraag dan..."shashin o totte kudasaimasen ka (wil u een foto nemen aub, letterlijk...wil u mij niet het plezier doen van een foto te nemen).

Loop je door winkelstraten, steek dan op tijd je hand uit. Overal deelt men uit, dat kan een promobon zijn, maar meestal zijn het pakjes papieren zakdoekjes of zweetdoekjes, ik heb een hele verzameling. Maar als je je 2 handen vol hebt of in je zakken steekt vergeet het dan maar.

Eten...je bent niet in China, boeren en slurpen is in Japan even onbeleefd als hier, slurpen mag enkel als je 'ramen' eet. Steek niet met je stokjes in het voedsel en rutsel je eten niet door elkaar, dat doet aan begrafenisrituelen denken.

Regenscherm...als het regent zie je in paraplubakken in stations of op straat doorschijnende plu's staan met meestal wit handvat, dat zijn geen kapotte plu's, die kan je gratis nemen en na de regenbui weer ergens in een bak deponeren, je kan ze ook kopen in winkeltjes en supermarktjes en ze kosten dan zo'n 2,5 Euro.
Heb je een duurdere eigen plu, die kan je in warenhuizen vastleggen met een sleuteltje tegen betaling, bij het terug los maken krijg je je muntje terug.

Wordt je ergens thuis uitgenodigd, ga dan nooit ongevraagd de keuken in, verboden gebied!!
Leer het gebruik van de verschillende papieren doekjes...er zijn droge voor zweet, voor de neus, natte voor de handjes, en nog andere voor de poep.
Ik heb een drama beleefd met m'n kleindochter. Ik had het enige toilet gekozen in Japan waar geen wc papier hing, geen nood, ik had een pakje papieren zakdoekjes bij. Dus reinigde ik daar dan maar haar kontje mee...ik heb haar onder gekrijs haar broek moeten optrekken, het dak van het station staat er nog wel op, maar de blikken toen ik met een wild spartelend kind onder m'n arm het toilet uitkwam...

Bus, trein, station...nooit dringen, iedereen blijft mooi in de rij staan. In stations is aangegeven waar je moet staan, kan je er echt niet aan uit vraag dan hulp, Aikoo heeft ondervonden dat het werkt, ze is eens letterlijk op haar plaats gezet. Er zijn ook speciale treincompartimenten voor dames die bang zijn voor handtastelijkheden, en in de wagons zijn ook banken waar je voorrang moet geven aan zwangeren, vrouwen met kinderen, ouderen, je ziet het aan de tekeningen in de stof van de bank zelf.
Elk station heeft z'n eigen muziekje, ik denk voor de blinden, maar slapende Japanners horen dus ook wanneer ze moeten wakker schieten en van de trein springen.
Betaalsystemen op bussen vond ik redelijk ingewikkeld, soms vooraan, soms in het midden opstappen, een kaartje uit een automaat nemen en achteraf bij het afstappen vooraan betalen. Bij m'n Megurin-busje was het 30 yen (zo'n 25 eurocent) voor een korte rit, 100 yen voor een rondrit, 300 yen voor een dagkaart, vooraan opstappen en geld in een doorzichtig 'spaarpotje' steken.

Avondklok...nee, je bent niet verplicht om op een bepaald uur binnen te blijven, maar als je rond half 6 's avonds BigBen hoort spelen, dan weet je dat het binnen een dik half uur donker is. Dit is een waarschuwing voor wie in de bergen is, tijd om eventueel terug te keren zodat je niet verdwaald in het donker (september vorig jaar nog een opa met 2 kleinkinderen overkomen, gelukkig goed afgelopen). Vergis je niet, ook al staat de zon nog hoog, je ziet ze letterlijk zakken. Ik kon m'n ogen bijna niet geloven.
Ik weet niet of het overal Big Ben is, maar zowel in Tokyo, Osaka als Yamanashi was het wel zo, alleen een iets ander klankje.

Japan is een veilig land, het verhaal van de rugzak die je vergeet en die na een uur nog met alles erin op de bank staat is waar, m'n dochter heeft het in 1991 ondervonden, en ik in 2008. Als vrouw kan je er ook veilig alleen rondtrekken.
En ja, er gebeurt ook wel eens iets, zotten heb je overal.

Ik heb een fotopagina van enkele jaren geleden, die ik al 2 jaar dringend moet opkuisen en aanvullen, ooit komt het er wel van en dan geef ik eens een link.
______________________________________________________________
01-03-2011, 04:18
teigetje-gva Offline
モデレータ


Berichten: 472
Lid sinds: Feb 2011

 Bericht: #3
RE: Japan: toerisme, natuur, bezienswaardig, reistips
Citaat:L'Ap Sswanz schreef over het niet toeristische deel van Turkije:
Heel aardige mensen, behulpzaam en geduldig wachtend als je met je boekje Turks op reis in een dorpje aan één van de langs de weg zittende inwoners een vraag wilt stellen.
Als de vraag dan eindelijk gesteld is, is het antwoord bijna altijd, dat moet je even verderop vragen.
Dus jij een paar meter verder weer hakkelen en stamelen om de vraag te stellen aan de volgende geduldig wachtende persoon.
De eerste persoon had dan de grootste lol.
lol

Zelfde in Japan, vooral in de regio Kansai. Ik zei het al denk ik, je staat een seconde te sukkelen met een babykarretje en voor je 'a' kan zeggen moet je hollen want je baby is al naar boven gebracht. Vraag je de weg heb je steevast een gids. Ons oudste dochter en haar vriendin hadden zo eens een jongeman aan het handje, die beweerde dat hij tempeldienaar was en hun een tempel kon laten zien waar je eigenlijk niet meer binnen mocht.
Als achterdochtig Belgje vertrouwde ze hem voor geen haar, maar omdat ze met 2 waren volgde ze toch. Wel, ze hebben die tempel gezien tot en met de onderaardse geheime vertrekken. Meer nog, hij heeft hen heel de namiddag gegidst en ze hebben een paar dure tempels gratis kunnen bezoeken. Na zo'n paar ervaringen in Osaka wou ze toch wel eens haar plannetje trekken. Ze neemt de trein naar Hiroshima en zit tegenover een man die haar vertelt dat hij in Tokyo werkt, dus ze denkt "die kan me al niet gidsen in Hiroshima". Ze babbelen wat, hij tikt wat berichtjes in in z'n GSM...ze komen uit het station en een dame wacht hen op. Die man werkte wel in Tokyo maar woonde in Hiroshima! Hij had z'n vrouw verwittigd dat hij een logeetje meebracht. Zijn vrouw ging hem eerst thuis afzetten en daarna ging ze Jessika door Hiroshima gidsen. Haar futon lag al klaar voor 's nachts Help-32

En dat is ook het nadeel nu we in Japan familie hebben...die gastvrijheid. De hele familie nonkels en tantes plant ons verblijf, vertrekt 's nachts van heinde en ver om ons 's morgens in Tokyo wakker te groeten. Je krijgt gewoon geen gelegenheid om eens vrij je eigen gangetje te gaan, zelfs een wandelingetje in de buurt ligt moeilijk, en als je 5 minuutjes later bent zet men bijna Tokyo overhoop om je te vinden, en je wordt door heel het gezin apart op het matje geroepen omdat je alleen en in de schemer al die gevaarlijke Japanners hebt getrotseerd (mjaoo, als het donker wordt veranderen alle Japanners in demonen Rolleyes ).
Je wordt daar moe van, ook al omdat ze van uur tot uur plannen, maaltijden, inkomkaarten, geen improvisatie mogelijk, alles op voorhand besteld of onderweg in de auto, via GSM en aanverwanten.
De laatste keer ben ik expres 2 maanden gebleven omdat ik verwachtte dat ze dat plannen dan toch op den duur eens zouden opgeven en dat is met veel moeite ten dele gelukt.
En als er ooit eentje Nederlands leert en hier komt lezen staan we nu wel gebrandmerkt als heel ondankbaar Brokenlove
______________________________________________________________
09-03-2011, 02:44

Keywords: